|
🧠 Wil je je afmelden? Klik hier om je meteen uit te schrijven . Eén klik, geen gedoe. 🌐 Prefer English? www.behavioraltimes.com Feit of fabel: “Geld maakt gelukkig — maar slechts tot zo’n 80.000 euro per jaar.”De kans is groot dat je dit verhaal kent. Het duikt al jaren op in populair-wetenschappelijke artikelen, talks en managementboeken. Veel mensen geloven het inmiddels ook echt. En eerlijk is eerlijk: het klinkt prachtig. Als je eenmaal ‘genoeg’ hebt, dan is het ook gewoon goed. Meer is niet nodig. Toch voelde dat verhaal voor mij altijd… niet helemaal kloppend. Waarom zou dit voor iedereen op de wereld de magische grens zijn? ongeacht hun persoonlijke situatie? Klopt dat wel? De invloedrijke studie waar deze conclusie op gebaseerd is (2010)De oorsprong van dit idee ligt in een extreem invloedrijke studie uit 2010 van Daniel Kahneman en Angus Deaton. Zij analyseerden grootschalige surveydata en concludeerden dat emotioneel welzijn stijgt met inkomen, maar afvlakt rond $75.000–$90.000. Die bevinding sloeg in als een bom. Niet alleen binnen de wetenschap, maar vooral daarbuiten. Het werd hét bewijs dat geld maar beperkt bijdraagt aan geluk. Het verhaal werd eindeloos geciteerd, vereenvoudigd en herhaald. En zo ontstond een hardnekkig narratief dat tot op de dag van vandaag rondzingt. Het hielp ook dat het een moreel aantrekkelijk verhaal was: je hoeft niet steeds meer te willen; vanaf een bepaald punt is het gewoon genoeg. Wie zijn de echte winnaars hier eigenlijk?Juist dát maakte me ongemakkelijk. Want wie profiteert er uiteindelijk van als iedereen vanaf 80k denkt: nu hoef ik niet meer? Wie heeft er belang bij een wereld waarin verdere loonstijging “toch geen extra geluk meer oplevert”? Het antwoord laat zich raden. Grote organisaties. Aandeelhouders. CEO’s aan de top. Als mensen al “genoeg” hebben, waarom zou je ze dan meer betalen? Een wetenschappelijke conclusie kan onbedoeld een politiek en economisch comfortabel verhaal worden. Zeker als het eenvoudig, geruststellend en goed navertelbaar is. Een tegengeluid: geluk stijgt wél mee met hogere inkomens (2021)In 2021 verscheen er een studie van Matthew Killingsworth met een heel andere uitkomst. Op basis van experience sampling — mensen die meerdere keren per dag rapporteren hoe ze zich voelen — liet hij zien dat geluk blijft toenemen met inkomen, ook mijlenver boven de 80k-grens. Maar dit onderzoek was recenter, had minder tijd gehad om zich vast te zetten in het publieke debat, en moest opboksen tegen een verhaal dat al meer dan tien jaar diep in ons collectieve denken zat. Het bleek opvallend lastig om dat vastgesleten idee uit 2010 nog te corrigeren. Van strijd naar samenwerkingEn toen gebeurde er iets bijzonders. In plaats van elkaar te blijven bestrijden, besloten Kahneman en Killingsworth samen opnieuw naar de data te kijken, begeleid door Barbara Mellers. Ze gingen uit van een radicale maar productieve aanname: de ander heeft goed onderzoek gedaan, en goede conclusies getrokken op basis van de data. Deze vorm van samenwerken heet een adversarial collaboration: wetenschappers met tegengestelde standpunten doen gezamenlijk onderzoek om te begrijpen hoe het kan dat ze allebei gelijk hebben. De vraag werd niet: wie heeft er gelijk? of wie heeft er iets fout gedaan? De waarheid is genuanceerder: ze hebben allebei gelijkOm het conflict op te lossen, deden de onderzoekers iets heel vernuftigs: ze keken niet alleen naar het gemiddelde geluk bij verschillende inkomens, maar ook naar groepen mensen met een zelfde 'geluksniveau'. Concreet: ze splitsten mensen op in groepen met vergelijkbare niveaus van geluk — van de minst gelukkigen tot de meest gelukkigen — en onderzochten voor elke groep apart hoe geluk samenhangt met inkomen. Dus niet: wat gebeurt er voor iedereen in deze studie? maar: wat gebeurt er binnen verschillende soorten mensen? En toen werd iets zichtbaar wat in gemiddelden volledig verdwijnt. In de statistiek heet dit Simpson’s paradox: een situatie waarin er op totaalniveau één duidelijke trend is, terwijl binnen afzonderlijke groepen juist andere — soms zelfs tegengestelde — patronen bestaan. Door deze heranalyse werd duidelijk dat inkomen niet iedereen op dezelfde manier raakt. Het vervormt de hele verdeling van geluk: bij sommige groepen stijgt geluk sterk mee, bij andere juist nauwelijks. Pas door dat uit elkaar te trekken, vallen de puzzelstukjes op hun plek. Zie de figuur hier beneden om het beter te begrijpen (overgenomen uit Killingsworth et al., 2023). Bij vrijwel elke lijn zie je dat hoe meer inkomen er is (verder naar rechts op de x-as), hoe hoger het geluk (score op de y-as). De enige groep waar dit niet klopt is de onderste lijn, de minst gelukkige groep. Voor deze groep stijgt geluk niet meer mee vanaf ongeveer 80k aan inkomen. Conclusie: Meer geld maakt wél gelukkig, behalve als je diep ongelukkig bentDe conclusies zijn dan ook veel preciezer dan het oude 80k-verhaal:
Hoe kan dat?Dat geld vaak helpt, is eigenlijk heel logisch. Geld lost namelijk enorm veel problemen op. Het maakt je minder afhankelijk van anderen — of dat nu je baas is, je partner of de overheid. Het geeft keuzevrijheid, veiligheid, tijd en rust. Het hebben van geldzorgen is ronduit funest voor je welzijn, je relaties en je gezondheid. Meer geld haalt een groot deel van die zorgen weg. Maar er zijn ook problemen die geld niet kan oplossen. Verlies. Hartzeer. De dood. Eenzaamheid. Geld is een krachtig middel, maar heeft toch ook grenzen. Een belangrijke les: het gaat niet om 'hoeveel' maar om 'hoe'Een belangrijke, praktische les uit dit onderzoek is dat het niet alleen gaat om hoeveel geld je hebt, maar ook om hoe je het inzet. De gelukkigste groep mensen lijkt opvallend goed te zijn in het besteden van geld aan dingen die voor hén betekenisvol zijn. De minst gelukkige groep lukt dat minder. Een mooie inspiratiebron hierbij vind ik de podcast van Ramit Sethi, waarin hij veel praat over “your rich life”: wat maakt jouw leven rijk, los van wat anderen belangrijk vinden? Voor mij zit dat soms in hele kleine dingen. Zo heb ik ooit besloten om thuis alleen nog maar losse thee te kopen, precies in de smaak die ik het allerlekkerst vind. Elk kopje is een klein geniet-moment. Het is misschien een detail, maar het draagt elke dag opnieuw bij aan mijn geluk. De vraag is dus niet: wat hoort? of wat vindt 'men' belangrijk? Wat kun je hier concreet mee?
Verder lezen?
Tot volgende week, PS. Dit is zo’n verhaal dat jarenlang verkeerd is naverteld. Deel ’m gerust als je iemand kent die nog steeds denkt dat geluk stopt bij 80k. 🙂 Elk onderwerp waar ik over schrijf, kan ik ook live brengen als inspiratiesessie voor jouw team. Ik word het vaakst geboekt voor lezingen en workshops over consumentengedrag, financieel gedrag, diversiteit en inclusie, en duurzaamheid en gedragsverandering. Interesse? Plan een korte kennismaking in of stuur me een mailtje terug. Over the Behavioral Times📖 The Behavioral Times maakt gedragswetenschap praktisch en helder. Geen hype, wél bewijs. En altijd gratis beschikbaar voor lezers. Heb je iets gehad aan de inzichten in deze nieuwsbrief?➡️ Meld je aan voor de nieuwsbrief — dan krijg je elke editie direct in je inbox. 📤 Stuur dit artikel door naar iemand die er wat aan heeft. ☕ The Behavioral Times schrijf ik in mijn eentje, in mijn eigen tijd. Een donatie is een leuk blijk van waardering. Steun the Behavioral Times Dr. Florien Cramwinckel — behavioral strategistSinds 2026 werk ik volledig als zelfstandige en sta ik open voor nieuwe opdrachten. Ik help organisaties en de samenleving echte problemen oplossen met gedragswetenschap, van strategie tot uitvoering. Je kunt me inschakelen als gedragsstrateeg of sparringspartner, maar ook als spreker, workshopleider of expert voor duiding in de media. Meer op www.floriencramwinckel.nl of reageer op deze mail, ik lees alles. |
The Behavioral Times verkent de psychologie achter alledaags gedrag – van gewoontes en gezondheid tot geld, AI en sociale besluitvorming. Ik vertaal gedragswetenschappelijke inzichten naar heldere, praktische ideeën die je meteen kunt toepassen in je werk en dagelijks leven. In deze nieuwsbrief ontvang je regelmatig nieuwe inzichten, reflecties en concrete voorbeelden – toegankelijk, toepasbaar en altijd evidence-based. 👉 Would you like to read English articles? Visit The Behavioral Times (ENG):https://behavioraltimes.com
Waarom stoppen moeilijker is dan doorzetten Vorige week zat ik halverwege een boek dat ik echt verschrikkelijk vond. Ik had het gekregen van een vriendin voor mijn verjaardag, zij was er enthousiast over, en op de achterkant stond een vergelijking met "I Am Pilgrim", een boek dat ik werkelijk fantastisch had gevonden. Dus ik bleef lezen. Op bladzijde 250. Op driekwart. Op 80%. Op 90%. Ik vond er geen bal aan, en toch kon ik het niet wegleggen. Ik wachtte op het moment dat het beter zou...
Doe eens iets wat niet bij je past - en geniet van het resultaat Ik heb tegenwoordig bruine en oranje kledingstukken in mijn kast. En die kleuren vind ik lelijk. Dacht ik altijd. Na een kleurenworkshop (aanrader!) en het gewoon uitproberen ben ik behoorlijk van mening veranderd. Ik ben ook een moestuin begonnen. Ik heb pallet-materiaal opgehaald bij mensen die bezig waren met een verbouwing, en daarvan een bak geklust, samen met mijn oudste zoon. Ik vind mezelf niet echt handig, en ik heb ook...
Ik had een collega die het altijd had over "de bootjes die dezelfde kant op moeten wijzen." In elke vergadering. Maakte niet uit wat het onderwerp was. Nieuw media onderzoek? "alle bootjes moeten dezelfde kant op wijzen". Strategie aanscherpen of vernieuwen "we moeten ervoor zorgen dat alle bootjes dezelfde kant op wijzen". Maar welke bootjes? Wie zijn de bootjes? Welke kant moeten ze op? En hoe weten we of dat de goede kant is? Niemand vroeg het. Iedereen was stil. En na afloop liep iedereen...