Worden mensen dommer van AI gebruik?Iedereen lijkt zich te ergeren aan de wildgroei van AI gegenereerde content, zoals de standaard opbouw in veel LinkedIn posts. Waarom? het voelt fake (zie eerdere nieuwsbrief), en het komt misschien ook gewoon dom over. Alsof je zelf niet meer nadenkt over wat je de wereld in slingert. Maar is die ergernis terecht? Gaan mensen écht minder nadenken door AI? Onderzoek van Microsoft Research en Carnegie Mellon onder 319 kenniswerkers zegt: ja, dat risico is reëel. Hoe meer vertrouwen je hebt in AI, hoe minder kritisch je nadenkt over de output. Niet omdat mensen dom zijn — maar omdat ze wel aardig dom kunnen doen. Wat laat dit onderzoek zien?Deelnemers deelden 936 concrete voorbeelden van AI-gebruik op het werk. Bij elk voorbeeld werd gemeten: dachten ze kritisch mee, of niet? De sterkste voorspeller van minder kritisch denken? Vertrouwen in AI. Hoe hoger dat vertrouwen, hoe groter de kans dat output gewoon werd geaccepteerd en klakkeloos overgenomen. Zonder te checken, herschrijven of bevragen. Maar er was ook een tegengestelde beweging: hoe meer vertrouwen je hebt in jezelf en je eigen vakkennis, hoe kritischer je blijft. Klakkeloos vertrouwen op AI is dus niet het enige probleem. Jezelf niet vertrouwen is ook een onderdeel. AI maakt het ons steeds makkelijker. En wat gebeurt er dan? Zoals het Fogg behavior model voorspelt; hoe gemakkelijker iets wordt, hoe groter de kans dat we het doen. Hoe meer routine iets wordt, hoe minder we erbij nadenken. Hoe korter iets duurt, hoe groter de kans dat we het doen. Hoe minder moeite het kost, idem dito. Alle wegen leiden naar meer gebruiken van AI, lijkt het. Dat kennen we al van cookie-banners. Die zijn bewust zo ontworpen dat je op 'akkoord' klikt zonder na te denken — ook als dat helemaal niet in je eigen belang is. AI werkt op dezelfde manier, alleen subtieler. De interface is vriendelijk. De output ziet er goed uit. Je brein zet zichzelf op non-actief als je niet oplet. Waarom dit belangrijk isAI heeft geen moreel kompas. Tenzij iemand dat expliciet heeft ingebouwd. Maar zelfs dan: het maakt uit door wie. De mensen die deze systemen bouwen zijn overwegend dezelfde groep: witte mannen in tech, met commercieel gewin en marktaandeel als primaire drijfveer ("techbro's"). Vrouwen, meisjes, kinderen en gemarginaliseerde groepen worden structureel vergeten in het ontwerp. Én worden structureel het hardst getroffen door de morele faalmomentjes van die systemen. De explosie van AI-gegenereerde wraakporno en is geen bug. Het is een voorspelbaar gevolg van wie er wél en wie er níét aan tafel zat. Jouw brein heeft wél een moreel kompas. Een kritische blik. Een gevoel voor wiens belangen op het spel staan. Die capaciteiten zijn er niet voor niets — en ze verdwijnen als je ze niet gebruikt. Use it or lose it. Wat kun je hier concreet mee? AI tips voor slimmerds.
Wil je weten welke masterprompt ik zelf gebruik? Download gratis via floriencramwinckel.nl/ai_masterprompt Waarom bied ik dit gratis aan? Ik geloof dat kennis vermenigvuldigt door het te delen. En dat de wereld erop vooruitgaat als we allemaal wat meer pay-it-forward zouden doen. Meer weten?
Het probleem is niet dat we AI gebruiken. Het probleem is dat het zo makkelijk, naadloos en frictieloos gaat — met zo ogenschijnlijk goede output — dat we klakkeloos de teugels van ons denkwerk, onze beslissingen en ons leven uit handen geven. In 2017 schreef Dan Brown een roman waarin een AI een moord uitvoert om te voorkomen dat zijn eigen schepper hem aan banden legt. Het leek ver weg. Onmogelijk. Nu, nog geen tien jaar later, zijn er serieuze nieuwsberichten over AI ingezet voor autonome wapens. Anthropic weigert daaraan mee te werken. OpenAI niet. Het verschil tussen die twee werelden? Mensen die hun brein en morele kompas autonoom blijven gebruiken. Vond je dit de moeite waard? Stuur het door naar iemand die veel met AI werkt — en er misschien iets te kritiekloos in is geworden 😉 Groetjes, en tot volgende week! Florien Cramwinckel | Senior Behavioral Scientist & Founder the Behavioral Times I help organizations and society solve real-life problems with behavioral science Wil je hier met je team of organisatie mee aan de slag?Ik geef ook inspiraties sessies over alle onderwerpen waar ik over blog, zoals bijvoorbeeld AI, gedrag en kritisch denken. |
The Behavioral Times verkent de psychologie achter alledaags gedrag – van gewoontes en gezondheid tot geld, AI en sociale besluitvorming. Ik vertaal gedragswetenschappelijke inzichten naar heldere, praktische ideeën die je meteen kunt toepassen in je werk en dagelijks leven. In deze nieuwsbrief ontvang je regelmatig nieuwe inzichten, reflecties en concrete voorbeelden – toegankelijk, toepasbaar en altijd evidence-based. 👉 Would you like to read English articles? Visit The Behavioral Times (ENG):https://behavioraltimes.com
Doe eens iets wat niet bij je past - en geniet van het resultaat Ik heb tegenwoordig bruine en oranje kledingstukken in mijn kast. En die kleuren vind ik lelijk. Dacht ik altijd. Na een kleurenworkshop (aanrader!) en het gewoon uitproberen ben ik behoorlijk van mening veranderd. Ik ben ook een moestuin begonnen. Ik heb pallet-materiaal opgehaald bij mensen die bezig waren met een verbouwing, en daarvan een bak geklust, samen met mijn oudste zoon. Ik vind mezelf niet echt handig, en ik heb ook...
Ik had een collega die het altijd had over "de bootjes die dezelfde kant op moeten wijzen." In elke vergadering. Maakte niet uit wat het onderwerp was. Nieuw media onderzoek? "alle bootjes moeten dezelfde kant op wijzen". Strategie aanscherpen of vernieuwen "we moeten ervoor zorgen dat alle bootjes dezelfde kant op wijzen". Maar welke bootjes? Wie zijn de bootjes? Welke kant moeten ze op? En hoe weten we of dat de goede kant is? Niemand vroeg het. Iedereen was stil. En na afloop liep iedereen...
Je weet dat je blij wordt als je die baan krijgt. Je weet dat je verdrietig bent als je oma overlijdt. Je weet dat je trots bent als je na maanden trainen eindelijk die PR loopt. Dat klopt ook. Op dat vlak zijn mensen verrassend goed in het voorspellen van hun emoties. Maar dan. Hoe lang duurt dat gevoel? En hoe intens is het eigenlijk? Daar gaat het mis. Mensen zijn slecht in het voorspellen van de duur en intensiteit van hun gevoelens Wilson en Gilbert (2003) deden uitgebreid onderzoek naar...